post by Khem 19 Jan 2021

~다 ~습니다 ~아어요 คืออะไร? ทำไมต้องผัน? ไม่ผันได้มั้ย?

สำหรับนักเรียนที่กำลังเริ่มต้นเรียนภาษาเกาหลี มักมีคำถามว่า ไอ้การลงท้ายประโยคด้วย ~ หรือ ~ 습니다 หรือ มันต่างกันอย่างไร

สำหรับนักเรียนที่กำลังเริ่มต้นเรียนภาษาเกาหลี มักมีคำถามว่า ไอ้การลงท้ายประโยคด้วย ~ หรือ ~ 습니다 หรือ มันต่างกันอย่างไร แล้วถ้าไม่ผันตามนี้ได้มั้ย วันนี้เราจะมาเคลียร์คำตอบตรงนี้กัน เพื่อให้การเรียนง่ายขึ้น!! 

รูป ~ คืออะไร?

รูป ~ นั้นปกติแล้วจะอยู่หลังคำกริยา หรือคำศัพท์แสดงอาการต่างๆ เป็นการแสดงรูป “รากศัพท์” เมื่อใช้ ปกติแล้วเราจะตัด ~ ทิ้งก่อนที่จะทำการผัน หรือใส่ไวยากรณ์อื่นๆ ลงไปนั่นเอง

ทำไมบางคนพูดเป็นประโยคแล้วลงท้ายด้วย ~

หลายๆ คนอาจจะเคยเห็นในซี่รี่ย์เกาหลีที่การส่งท้ายประโยคด้วย ~ เป็นการพูดแบบไม่สุภาพ ซึ่งบางครั้งจะมีการหยิบรากศัพท์มาใช้ห้วนๆ อย่างนั้นเลย เน้นใช้กับเพื่อนสนิท ใช้กับคนอายุน้อยกว่า หรือคนที่ฐานะต่ำกว่า เช่น 먹었다 > ฉันกินข้าวแล้วล่ะ แบบนี้สามารถใช้ได้กับคนที่มีศักดิ์ต่ำกว่าเท่านั้น ถือว่าอยู่ในหมวดไม่สุภาพนะจ๊ะ

ทำไมหนังสือบางเล่มเขียนท้ายด้วย ~

ในภาษาเกาหลีจะมีภาษาหนังสือที่จะเขียนลงท้ายด้วยไวยากรณ์ ~/~는다 ซึ่งเป็นภาษาในการเขียน หลายคนถ้าเคยสอบวัดระดับภาษาเกาหลีหรือ 토픽시험 ก็จะเคยเห็นกันผ่านๆ ตาว่าการเขียนต้องเขียนแบบ ~ จะทำให้ได้คะแนน หรือแม้แต่ตัวข้อสอบที่เป็นเนื้อเรื่องเอง ก็จะลงท้ายด้วย ~ เช่นกัน

ต่อมาการลงท้ายประโยคด้วย ~습니다 คืออะไร?

การลงท้ายด้วย ~습니다 นั้นเป็นการลงท้ายด้วยรูปแบบทางการ ในกรณีพูดกับเจ้านาย พูดกับผู้ใหญ่ หรือพูดกับคนที่ฐานะสูงกว่านั่นเอง (หรือแม้กระทั่งสั่งข้อความ ถ้าจะเอาให้สุภาพก็ต้องรูปนี้เลย)

แล้วการลงท้ายด้วยรูป ~ ล่ะ คืออะไรกัน?

การลงท้ายด้วยรูป นั้น เป็นการพูดแบบสุภาพ แต่ไม่เป็นทางการมากเกินไป ใช้กับคนรุ่นเดียวกัน หรือผู้ใหญ่ที่มีความสนิทสนมกันแล้วได้ เป็นกลางๆ ส่วนมากรูป มักจะถูกหยิบมาใช้ในการสนทนามากที่สุด ถ้าสังเกตจากซีรี่ย์เราจะเห็นได้ชัดว่า รูป นั้นถูกใช้บ่อยในชีวิตประจำวันเลยทีเดียว

ทำไมต้องผัน? ไม่ผันได้มั้ย?

การผันนั้นนอกจากจะเป็นการทำให้ถูกต้องตามไวยากรณ์แล้วยังเป็นการรักษาไว้ซึ่งมารยาททางสังคมอีกด้วย อย่างที่รู้กันว่าประเทศเกาหลียังมีระบบอาวุโสที่เข้มข้น การเลือกใช้ระดับของภาษาก็ต้องระมัดระวังเป็นพิเศษ

วิธีฝึกผัน

ต้องใช้บ่อยๆ ทุกอย่างที่เป็นภาษาถ้าไม่ได้ใช้ลืมแน่นอน เพราะฉะนั้น อยากผันเก่งๆ ต้องฝึกบ่อยๆ อยากพูดเก่งก็ฝึกเข้าไปอีก อยากอ่านคล่องก็ต้องอ่านให้บ่อยที่สุด ยิ่งทำเยอะยิ่งชำนาญเร็ว หรือฝึกพร้อมเขมได้ที่นี่เลยค่ะ